Vrijdagavond 30 januari was het zover: 17 vormelingen uit regio ‘de Waterkant’ zijn gevormd in de Hieronymuskerk te Wognum door bisschop Hendriks.
Vooraf aan het sacrament van het vormsel hebben de vormelingen een aantal bijeenkomsten gehad. Ze hebben een gebedsarmband gemaakt en onderscheid in de goede en kwade geest ontdekt. Ook nagedacht hoe een gelovige mens te herkennen is en een vrijwilliger van een kerk geïnterviewd. De werken van barmhartigheid zijn op een baksteen getekend en hiermee is een muur gemaakt, symboliek van hoe we mee kunnen bouwen aan het Rijk Gods.
De vormselviering stond in het teken van ‘sleutels’. Elke vormeling had een sleutel mee, van fietssleutel tot geldkistsleutel, van wiellagersleutel tot internetkastsleutel, van inbussleutel tot dressoirsleutel, van barbecuehangslotsleutel tot handboeisleutel. Pastoor Álvaro had een muzieksleutel mee en kapelaan Dino de sleutels van de patroonheilige Cunera. Zelfs de bisschop had een mini sleuteltje mee van een schatkistje.
Bisschop Hendriks vertelde dat hij vele schatten had in z’n schatkistje en dat hij die op een gegeven moment begon uit te delen. Tot hij doorhad dat hij niets meer overhield. Een oude man vertelde hem toen dat er andere schatten zijn die uitgedeeld konden worden waar je veel schatten voor terugkrijgt.
Wanneer we schatten van geloof, hoop en liefde uitdelen aan de mensen om ons heen, dan krijgen we die schatten ook in veelvoud terug. Daarmee bouwen we ook aan het Rijk Gods en komt er meer vrede en liefde tussen de mensen. En dat is hard nodig als we om ons heen kijken.
Het Familiezondagkoor zong, en bijzonder was dat er ook ouders van vormelingen meezongen. De vormselviering werd afgesloten met het steeds meer bekend wordende lied ‘God kent jou’ en iedereen die meegeholpen had aan de viering ontving een plantje. Niet zomaar een plantje, maar een sleutelbloemplantje!
Op 11 februari komen de 17 vormelingen nog een keer bij elkaar om na te praten over het vormseltraject, de interviews te bespreken en natuurlijk de kerktoren van st. Victor te beklimmen.
Hartelijke groeten, Anne-Marie van Straaten
