met Vivace

Zondag 14 juni om 10 uur in Cunerakerk, Nibbixwoud

met Jubilatakoor en Mannenkoor

Soms kunnen we denken van hoe dan?, wanneer we vernemen dat er nog steeds gezinnen in regio West-Friesland zijn die gebruik moeten maken van de Voedselbank, omdat zij ver onder het minimum moeten leven. Dat kan komen door werkloosheid, langdurig ziek zijn, scheiden of andere situaties waardoor er geld tekort is. En dan is er nog de prijsstijging van levensmiddelen.

Voedselbank West-Friesland geeft elke week een voedselpakket aan gezinnen die (tijdelijk) financieel niet kunnen rondkomen. En weet dat men niet zomaar in aanmerking komt voor een voedselpakket, de nood is dus echt erg hoog in zo’n gezin!

Tijdens de vieringen is een gastspreker aanwezig van de Voedselbank om over deze nood en de Voedselbank te spreken.

Tijdens de vieringen kunt u houdbare voedselproducten meenemen: zo steunen we de Voedselbank én de gezinnen die van een voedselpakket afhankelijk zijn.

Denk dan aan macaroni en rijst, macaronimix en nasimix. En/of ontbijtproducten zoals muesli, Brinta/Bambix, jam, pindakaas en hagelslag.

Bent u niet in de gelegenheid naar een viering te komen en wilt u toch iets voor de Voedselbank betekenen, helemaal top! U kunt dan een bedrag overmaken naar bankrekening NL12 ABNA 0543486591 t.n.v. “Stichting Vrienden van de Voedselbank West-Friesland”.

Graag tot ziens, en laten we er samen voor zorgen dat de gastspreker van de Voedselbank te kort kratten mee heeft om de ingezamelde producten te vervoeren naar de Voedselbank West-Friesland!

Namens de MOV van de Emmaüsparochie en pastor Anne-Marie van Straaten.

Gods zegen toegewenst en hartelijk groeten, Pastoor Álvaro

VRIJDAG 10 APRIL EN ZATERDAG 11 APRIL 2026

Het thema was: Elkaar tot zegen zijn.

Het zijn weer mooie dagen geweest. Dagen van ontmoeting, bezinning en

gezelligheid.

Veel vrijwillige chauffeurs brengen mensen naar de Hieronymuskerk in Wognum.

Bij de kerk staan al mensen klaar om de gasten uit de auto te helpen en naar binnen

te begeleiden waar het lekker warm is. Na een hartelijk welkom met koffie/thee en

koek begint de Eucharistieviering. Voorganger van het Triduüm is dit jaar Diaken

Jules Post, Diaken van het bisdom Haarlem-Amsterdam. Een aantal jaar geleden

was hij voorganger in Enkhuizen, Venhuizen en De Streek. Deze ochtend gaat hij

voor in de viering, samen met pastores uit de dorpen waar onze gasten vandaan

komen. Die komen uit de hele regio, van De Weere tot Andijk, en van Avenhorn tot

Obdam, en vele plaatsen die hier tussenin liggen. Maar ook zijn er mensen vanuit de

Wieringermeer naar hier gekomen. Met het Cunerakoor uit Nibbixwoud wordt het

een mooie viering. Na de koffie en broodjes vertelde Pastor Jules Post over zijn werk als aalmoezenier in het leger. Zijn ervaringen met vliegtuigrampen en ook zijn er veel militairen

die bij hem kwamen die het moeilijk hebben ver van huis en gezin te zijn. Heel indrukwekkend.

In de middag treden “De Mannen van Marja” op. Er worden liedjes gezongen uit

de tijd dat we allemaal nog jong waren en mooie luisterliedjes, maar ook liedjes om te

dansen en zelfs de polonaise wordt gelopen. In de tijd tussen vieringen en optredens

door worden de mensen verwend door de vele vrijwilligers die rondlopen met o.a.

koffie/thee, broodjes, soep, slaatje, frisdrank, gebak. De mensen hoeven niet met

honger naar huis. Ook zijn er vrijwilligers als verpleegster/verzorgende aanwezig om

gasten, waar dit nodig is, lichamelijk en/of mentaal te helpen en bij te staan.

De tweede dag is er ‘s morgens een Woord-en communieviering waarbij prachtig wordt

gezongen, ditmaal zingt het Sylvidakoor uit Wognum. ‘s Middags wordt het Triduüm

afgesloten met een Mariaviering. In deze viering zingt het ” gelegenheidskoor”. Dit

grote koor, dat mooie Marialiederen zing bestaat uit een grote groep vrijwilligers.

Tijdens deze viering is er altijd een bloemenhulde, waarbij de kaarsen tussen de

plantjes worden aangestoken. Een prachtig gezicht, (en door meerdere gasten wordt

ervaren als ”klein Lourdes”). Na afloop van het Triduüm krijgen alle gasten één van

deze plantjes mee naar huis. Ik denk dat iedereen, net als ik weer heel dankbaar is

dat we deze dagen met elkaar mochten en konden beleven.

Een vrijwilliger

Omdat dit slechts één keer per jaar plaatsvindt komen er in de loop van het jaar toch vragen over de gang van zaken in en rond de kerk en voordat je dan weer bij elkaar komt duurt dat te lang. Daarom leek het ons goed om met een kleine groep afgevaardigden een paar keer per jaar bij elkaar te komen. Deze eerste bijeenkomst is 23 maart geweest, waarin de volgende punten werden besproken:
De verwarming met koffiedrinken in de kerk. Het blijkt dat er bij uitvaarten en bijvoorbeeld het feest van het Sylvidakoor deze ruimte niet goed verwarmd was. Er zijn offertes aangevraagd voor extra verwarming en zal besproken worden met de Parochieraad.
Het stoelenplan kwam ter sprake. Het zou mooi zijn als de mensen vooraan bij elkaar zouden gaan zitten. Er wordt een plan opgesteld met minder stoelen en een paar rijen weg, zodat je vooral met een kleine groep dichter bij elkaar zit. Dit moet dan nog verder worden besproken.
Afscheidsdienst in de kerk zowel begrafenis als crematie. Van verschillende mensen kwamen reacties dat ze het zo mooi vonden als de afscheidsdienst in de eigen kerk gehouden werd. Groot voordeel is dat er veel mensen van eigen dorp heen kunnen en dat het bijna altijd kan in de kerk. Een dag en tijdstip in een crematorium is vaak moeilijk. Er is ook een mogelijkheid voor koffie en broodjes.
Ook was er een vraag naar het oprichten van een zanggroepje als er geen koor is in het weekend. Hier is uitgebreid over gesproken, maar een zanggroepje blijkt toch wat moeilijk te zijn. Wij hebben alleen nog het Sylvidakoor en Vivace uit Zuidermeer. Met de familiezondag zingt het Famzokoor. Er zijn ook wel eens CD’s gedraaid tijdens de viering en als er goed gekozen nummers zijn, zou dit misschien een oplossing kunnen zijn. Idee is ook om met de liturgiegroep te overleggen of de koren uit Nibbixwoud en Spierdijk hier kunnen zingen als er bij ons geen koor is.

Namens Locatieoverleg, Tiny Hetsen.

Samen met Dino mocht ik een stukje meewandelen tot Onderdijk. Tja, mijn conditie is niet helemaal berekend op 45 kilometer lopen zonder training… Later op de avond waren we opnieuw in Amsterdam, waar we ons aansloten bij de groep uit West-Friesland voor de eucharistieviering in de Sint-Nicolaas Co-Kathedraal. Ook waren er twee bussen met West-Friezen gekomen, en het Cunerakoor uit Nibbixwoud was per bus naar Amsterdam gereisd om de zang tijdens de viering op prachtige wijze te verzorgen. Het was indrukwekkend om zoveel mensen uit onze eigen streek en uit onze parochies bijeen te zien. Mensen van verschillende leeftijden, met verschillende verhalen, maar verbonden in hetzelfde geloof. Zulke momenten doen een mens goed. Ze geven moed. Ze laten zien dat geloof ook vandaag leeft.
En ondertussen gaat de tijd verder. Na zo’n bijzondere dag stappen we meteen weer een nieuwe, intensieve week binnen. De komende dagen vragen veel aandacht en inzet. In de parochies wordt op allerlei plaatsen hard gewerkt, want de Goede Week en Pasen zijn zonder twijfel de drukste, maar ook de mooiste dagen van het kerkelijk jaar. Er moet van alles gebeuren: boekjes worden voorbereid, er is overleg met kosters en vrijwilligers, koren repeteren, palmpaasstokken worden versierd en buxustakjes worden geknipt voor Palmzondag.

Misschien lijkt zo’n buxustakje maar iets kleins. En toch draagt het een rijke betekenis in zich. Juist dat kleine groene takje zegt veel over ons geloof en misschien ook wel over onze parochiegemeenschappen. Het bijzondere van buxus is dat het groen blijft. Of het nu vriest, stormt, sneeuwt of hagelt, het blijft leven uitstralen. Het geeft niet zomaar op. Dat is een prachtig beeld voor wat wij als gelovigen mogen zijn. Meer nog: het zegt ons iets over Jezus zelf. Ook door lijden, afwijzing en dood heen blijft in Hem het leven overeind. Hij laat zich niet breken. Zijn liefde houdt stand.
Daarom is het buxustakje veel meer dan een traditie of een eenvoudige versiering. Het is een teken van hoop, ja zelfs een belofte. Palmzondag kijkt immers al vooruit naar Pasen. Achter het kruis st aat niet het einde, maar de overwinning van het leven. Daarom nemen veel mensen na de viering van Palmzondag zo’n palmtakje mee naar huis en steken het achter een kruisbeeld. Dat is een klein, maar krachtig gebaar. Alsof je zegt: ook in ons huis mag zichtbaar zijn dat het kruis niet het laatste woord heeft. In elk huis is wel iets van zorg, spanning, verdriet of gemis. Ieder huisje heeft zijn kruisje, zeggen we weleens. Maar dankzij Christus mag er ook in ieder huis een teken van overwinning zijn, een teken van vrede, hoop en nieuw leven.

Misschien is dat wel precies de uitnodiging van deze dagen. Niet alleen druk bezig zijn met alle voorbereidingen, hoe belangrijk die ook zijn, maar ook innerlijk mee op weg gaan. De Goede Week nodigt ons uit om dicht bij Jezus te blijven: op de weg van de intocht, van het Laatste Avondmaal, van het kruis en uiteindelijk van de verrijzenis. Wie die weg met Hem gaat, ontdekt dat Pasen geen oud verhaal is, maar een levende werkelijkheid. Juist in een wereld die soms koud en onzeker aanvoelt, klinkt wat wij volgende week vieren als een krachtig antwoord: het leven wint.
Laten wij daarom met vertrouwen de Goede Week binnengaan. In het geloof dat God ook nu werkt, in onze parochies, in onze gezinnen en in ons eigen leven. En laten wij, net als dat groene buxustakje, mensen van hoop blijven.
Met hartelijk groeten, Pastoor Álvaro

In al die jaren is er veel lief en leed gedeeld in deze kerk, er was verbondenheid, dankbaarheid, verdriet, hoop, saamhorigheid. Er werd gebeden, gezongen, geluisterd.

Wij hopen dat dit nog jaren zo door mag gaan maar de tijden zijn onzeker.

Het vieren van het 150-jarig bestaan van onze kerk gaat in ieder geval zeker lukken. Er is  een comité opgericht dat al verschillende ideeën heeft hoe dit jaar in te vullen.

De kerk brengt veel mensen samen en staat open voor iedereen. Misschien heeft u ook een mooi voorstel om van dit feestelijke jaar iets bijzonders te maken.”

Daarom, heeft u een idee of suggestie dan vernemen wij dit graag van u.

U kunt uw idee opgeven bij ons secretariaat.

Het emailadres is: secretariaat-nibbixwoud@rkemmausparochie.nl

Wij zijn heel benieuwd.

                                                                                            Comité 150 jaar Cunerakerk.

Wat is de Conferentie Missionaire Parochie?
Dit jaar werd de vijfde jubileumeditie van de Conferentie Missionaire Parochie gehouden op 12 en 13 maart in Veenendaal, in evenementenlocatie De Basiliek. Met ongeveer 750 deelnemers was het een geslaagde bijeenkomst, waar katholieken uit heel Nederland samenkwamen. Alles begon met de visie van de Canadese priester fr. James Mallon. In 2014 schreef hij het boek Divine Renovation: From Maintenance to Mission, dat enkele jaren later in Nederland verscheen onder de titel Als God renoveert: de parochie van onderhoud naar bloei. In dit boek beschrijft hij hoe hij samen met zijn team in zijn eigen parochie in Canada de omslag maakte naar een missionaire parochie. Het blijkt dat het mogelijk is: een bloeiende parochie waar mensen van alle leeftijden en achtergronden graag komen en zorgdragen voor elkaar en voor mensen in hun omgeving. In zijn boek legt fr. Mallon uit welke principes aan deze cultuurverandering ten grondslag liggen. Deze visie vond wereldwijd weerklank. De eerste conferentie in Nederland werd in 2022 gehouden, met fr. James Mallon zelf als eregast. Sindsdien wordt de conferentie jaarlijks georganiseerd. Ook dit jaar was hij opnieuw aanwezig om een belangrijke bijdrage te leveren aan het programma.
Het programma
Het programma begon op donderdagochtend met de eucharistieviering. Pastoor Alvaro en ik concelebreerden samen met ongeveer 65 priesters en vijf bisschoppen – een indrukwekkende ervaring. De meeste onderdelen van het programma vonden plaats in De Basiliek, behalve de seminars en workshops, die grotendeels in een nabijgelegen gebouw werden gehouden. Tussen de lezingen en seminars door werden we verwend met een heerlijke lunch en een goed verzorgd avondeten. De hoogtepunten van de conferentie waren de lezingen van fr. James Mallon. Daarnaast konden we zowel ’s ochtends als ’s middags kiezen uit verschillende seminars, bijvoorbeeld over leiderschap, de sacramenten, de Alpha-cursus, gastvrijheid in de kerk, diaconie en digitale gastvrijheid. Er was voor iedereen een ruim aanbod om nieuwe inspiratie en kennis op te doen.
18 maart 2026 Jaargang 10, nummer 11
Van de pastores…
Toespraak van fr. James Mallon
“Vaar naar het diepe” – dat was het motto van de conferentie dit jaar. Fr. James Mallon zei: “Het maakt niet uit hoeveel vissen er langs de haven zwemmen als onze boten aan de wal blijven liggen. Misschien zwemmen er een paar de haven in, misschien springen er zelfs een paar in de boot. Maar de meeste vissen zitten in het diepe. Daarom roept Jezus ons op: ‘Vaar naar het diepe!’”
“We kennen allemaal de pijn van het samenvoegen van parochies en het sluiten van kerken,” zei Mallon. Maar verval is slechts een deel van het verhaal. Er is ook een tweede verhaal. Onderzoek laat zien dat juist generatie Z (geboren tussen 1997 en 2012) openstaat voor het geloof. “De oogst is overvloedig,” zei hij, “of met andere woorden: er zijn genoeg vissen die hongerig zijn.” In verschillende landen – zoals Canada, de Verenigde Staten, Engeland, Frankrijk, België en ook Nederland – neemt het aantal volwassenen dat gedoopt wordt toe. Er is sprake van vernieuwing.
Nieuwe en inspirerende ervaringen
De conferentie was voor ons allemaal een bijzondere ervaring. Persoonlijk heb ik er enorm van genoten en veel geleerd, niet alleen van de sprekers en de seminars, maar ook van de mensen met wie we daar waren. Ik denk dat het voor ons allen uit Nibbixwoud en Wognum een indrukwekkende en inspirerende bijeenkomst is geweest. We mochten de Kerk ook op een andere manier beleven: als een levendige gemeenschap van jong en oud, een vrolijke Kerk die zingt en klapt en waarin het geloof zichtbaar met vreugde wordt gedeeld. Tegelijk was er veel ruimte voor ontmoeting en gesprek. We konden onze ervaringen uitwisselen, elkaar beter leren kennen en samen nadenken over ons geloof.
Het waren twee dagen waarop we onze zielen opnieuw mochten laten opladen door de Heilige Geest. Voor deze mooie en inspirerende ervaring zijn we dan ook heel dankbaar.
Met hartelijke groeten,
Dino Deltin