Stel je voor dat jij naar een restaurant gaat, en er staat dan een zeer rijkelijk en uitgebreid buffet met de meest verfijnde spijzen en dranken opgebouwd, hoe rijkelijker hoe beter. De gasten mogen uren lang proeven en kiezen, van ontbijt en voorgerecht over diverse hoofdgerechten tot een grote keuze aan desserts.

Maar wie naar zo’n restaurant gaat, met het vaste voornemen om al wat aangeboden wordt ook werkelijk op te eten, diens maag zou wel eens totaal overhoop kunnen geraken. Je kan nooit alles opeten, dat is werkelijk veel te veel. En zo moeten we genoegen nemen met datgene wat we op kunnen eten en moeten we die andere heerlijke schotels laten staan.

Met wat we komende zondag gaan vieren, de Heilige Drieëenheid, voel ik mij dikwijls ook als bij een groot buffet. Want met de Heilige Drieëenheid worden ons de belangrijkste punten van het geloof, net zoals bij een rijkelijk buffet, in één keer geserveerd. Het is als een overvloedig buffet van ons geloof, het rijkelijke aanbod van al datgene wat God (Vader, Zoon en Heilige Geest) ons aan Liefde, leven en hoop te bieden heeft en ons ook wil geven.

Maar ik voel me daarbij altijd een beetje zoals bij een buffettafel die vol lekkernijen klaar staat: Ik kan niet alles in me opnemen, het is gewoon te veel. Ik kan die drie-ene God met mijn beperkte en ontoereikende woordenschat nooit voldoende omschrijven, laat staan begrijpen. Wat bij Hem aan leven en aan liefde voor ons mensen aanwezig is, is nu eenmaal veel te groots opdat ik het helemaal zou kunnen bevatten.

De heilige Augustinus, iemand die bezig was in de studie van het mysterie van God,
had destijds een gelijkwaardig probleem. De legende vertelt dat hij op zekere dag langs het strand wandelde en daar een kleine jongen bezig zag om het water van de zee met een kleine schelp in een putje te gieten dat hij daar had gegraven. Augustinus moest lachen en zei: hoe wilt ge nu die oneindig grote en diepe zee in dat kleine putje krijgen? Het kind antwoordde hem gevat: “En hoe wilt gij met uw kleine verstand die oneindige God begrijpen?”.

We zullen het geheim van God wel nooit doorgronden, maar we kunnen wel, juist zoals bij een rijkelijk buffet, één en ander bekijken en proeven terwijl we heel goed beseffen dat datgene wat we kunnen bevatten maar een heel klein gedeelte is van het grote geheel. Een voorgerecht kan lekker zijn, een goed verzorgd hoofdgerecht kan heerlijk zijn, en een dessert is toch ook altijd delicieus.

Op zondag worden wij uitgenodigd aan een feestelijk banket. Laten wij niet alleen maar kijken wat op tafel staat, laten wij niet alleen maar zien wat voor ingrediënten er zijn, maar laten wij maar proeven wat voor ons geserveerd wordt, de liefde, de genade, en de gemeenschap, het leven in overvloed.

Met een hartelijke groet, pastor Alvaro