Een klein meisje zat, zittend op de vloer, naar haar oma te kijken. Oma was in haar stoel  geconcentreerd met een borduurwerk bezig. Van onder af keek het meisje aandachtig naar de achterkant van het borduurwerkje. Ze snapte er niets van. Met elke steek zag het werkje er steeds vreemder uit. De wirwar van gekleurde draadjes werd groter en groter. Het leek echt nergens op. Er was geen enkel patroon in te ontdekken. Uiteindelijk knipte oma het laatste draadje af, hield het borduurwerkje voor zich uit en knikte tevreden. Het meisje snapte niet dat oma tevreden kon zijn met zoiets lelijks!
Vervolgens riep oma haar. Ze draaide het borduurwerkje om, zodat het meisje de andere kant kon zien. Haar ogen werden groot van verbazing! Want deze kant liet prachtige bloemen zien, in allerlei kleuren. Vol verbazing staarde ze oma aan. Ze had nooit kunnen bedenken dat die wirwar van draadjes aan de andere kant een prachtig werk zou zijn.
Soms verloopt het leven anders dan wij graag hadden gewild. En misschien ook anders dan waar we voor hebben gebeden. Maar we zien maar één kant. De wegen die we moeten gaan, zijn soms moeilijk en onbegrijpelijk. Je leven kan een wirwar lijken met gebeurtenissen waarvan je het ‘waarom?’ niet begrijpt. De wegen in je leven zijn net draadjes. Hoe raar ze soms ook lijken te lopen, ze zijn nodig om een kunstwerk te voltooien. Daar mag je op vertrouwen. Gods wil is goed!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *