Er stond een brillenverkoper op de jaarmarkt met een grote kraam. 

Er waren allerlei soorten: hele chique met edelstenen en diamanten versierd. Ze wogen zwaar op de neus en de glazen waren donker gekleurd zoals bij de filmsterren. Al zijn brillen lager er tentoon en de mensen mochten uitkiezen.

Met zo’n bril was het zicht heel beperkt, zeker als het donker werd. Je zag alleen je eigen omgeving en je eigen spullen. En voor de rest bleef alles vaag en somber. De mensen die zo’n bril droegen, keken altijd heel bezorgd. Ze waren een beetje wantrouwig en altijd doodernstig.

Er waren ook van die sterke brillen, staalhard en onverslijtbaar. Daarmee kon je alles in zwart-wit zien: héél scherp: het één of het ander. Tijdens een voetbalmatch zag je dan alleen de fouten van de tegenpartij en de goeie zetten van je eigen favoriete club. En als je ermee naar de mensen keek, zag je ofwel vrienden ofwel vijanden. Het verschil was heel duidelijk. Geen twijfel mogelijk.

Er waren ook moderne brillen in de vorm van tv-schermen. Daarmee verloor je elke kijk van de werkelijkheid om je heen. Je zag een andere wereld die anderen voor je in elkaar gestoken hadden. Je leefde om zo te zeggen, in een droomwereld. Er waren veel liefhebbers voor zo’n bril. 

En dan was er nog een brilletje. Je zag het bijna niet liggen, een brilletje van niemendal. Er waren weinig mensen die het durfden opzetten. De meesten haalden er hun neus voor op en gingen eraan voorbij….

En toch,……hadden ze zich de moeite getroost dat brilletje eens op te zetten en te kijken….zij zouden opgetogen geweest zijn. Dat brilletje van niemendal maakte alles anders. Je kijkt veel verder en toch wordt alles zo innig, alsof je overal thuis bent. En als je ermee naar een zonsondergang kijkt, krijg je zin om te bidden….. Dan denk je: “Achter die dingen moet God wonen, die ons allemaal ontzettend lief heeft…”

Het is het brilletje van het ‘met andere ogen’ naar de wereld kijken.

Weet je, de brillenman staat niet meer op de markt, want alle mensen hebben zich al lang een bril aangemeten. Ze hebben er zich maar één uitgezocht naar eigen smaak. En het is niet gemakkelijk om van bril te veranderen.

Misschien gaat dat wel als we aan elkaar durven vertellen hoe we het allemaal zien, als we naar elkaar kunnen luisteren en dan ontdekken dat onze bril niet altijd de beste is.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *