Gisteren ging ik naar Aldi (ik maak geen reclame) om boodschappen te doen. Tot mijn verbazing kon ik zien dat vele mensen aan het hamsteren waren. Ik was van plan om kipfilet bij de avondmaaltijd te eten, maar de vleesafdeling was bijna leeg. Groenten, bijna leeg, maar ja… broccoli is toch lekker; fruitafdeling, bijna leeg, de vriezers leeg… nou ja, en het toiletpapier meer dan een week lang dat het op is. Toen ging ik naar een van de jongeren die bij de supermarkt werkt om te vragen wat er aan de hand was. Toen zij hij: tja, u bent te laat, het is coronavirus tijd en de mensen hamsteren…, maar geen paniek, het wordt bevoorraad!

Vroeger, in tijden van pest en cholera, gingen mensen massaal naar de kerk als er een pandemie uitbrak. Tegenwoordig doen we dat in elk geval niet meer. We kijken liever verwachtingsvol naar de medische wetenschap die hopelijk snel met een oplossing tegen het nieuwe coronavirus komt. Wij kijken en luisteren naar het laatste nieuws om op de hoogte te blijven. Het RIVM beschikt, troost en vaardigt verboden uit. Nu God in onze huidige samenleving geen centrale plek meer heeft, is dat de hoogste autoriteit. Kerken focussen zich vooral op preventiemaatregelen: geen openlijke kerkdiensten. Mensen gaan nu massaal naar de supermarkten. Iedereen wil zijn voorraadkast vullen, voor deze komende onzekere tijd. Het is jammer maar waar, het lijkt dat onze belangrijkste zorg een goede voorraad (van toiletpapier??) thuis te hebben is.

De agenda’s zijn plotseling leeg geworden, geen vieringen meer; geen vergadering; ter preventie mag niet oudere mensen bezoeken; de bijeenkomsten van de eerste communie en vormsel project gaan niet meer door; koor repetities gaan niet door; geen vrijwilligers bijeenkomsten… Zeker in deze dagen is er veel tijd voor bezinning en gebed, iets dat in de laatste tijd in een heel secundaire plaats stond.

Ik kan mij nog goed herinneren, afgelopen 30 januari, toen onze bisschop-coadjutor Jan Hendriks tijdens zijn lezing over de toekomst van de kerk in de Hiëronymus kerk te Wognum zei: “wij zijn een kerk die veel doet”. Zoals Martha in het evangelie van Lucas. Inderdaad hebben wij in onze parochies veel werkgroepen, veel activiteiten, veel vrijwilligers die veel voor onze gemeenschap betekenen. Wij zijn een Kerk die veel op Martha van het evangelie lijkt: zo actief, zo werkzaam, altijd bezig, zorgend voor anderen… De gebeurtenissen van deze tijd zijn een Woord van God voor ons allen. In deze dagen wordt een gedoe om alle nieuwe maatregelen die dagelijks aangekondigd worden aan onze kerken toe te passen. Bisdom, regiobestuur, parochieraden en pastores team zijn druk bezig om nieuwe initiatieven te verzinnen zodat de kerk zichtbaar en aanwezig midden de mensen in deze situatie kan blijven. Maar zeker, het belangrijkste is dat wij ons zelf kunnen vragen: Wat wil God ons zeggen? Waar staat of valt mijn leven mee? Met deze nieuwe virus zien wij hoe de wereld gedestabiliseerd wordt. Als mensen ervaren wij onzekerheid en brosheid.

De minister-president van Nederland zei afgelopen maandag in zijn toespraak voor heel het land: “Het zal hoe dan ook een moeilijke tijd worden, maar we laten u niet in de steek”. Ik ben zeker van dat God in de geschiedenis van de mensheid ingrijpt en dat Hij zeker niet in de steek ons zal laten. Onze kerken zijn dicht maar God blijft midden ons! Het is de tijd gekomen dat wij meer Maria (de zus van Martha) gaan worden: Nadenken over de gebeurtenissen, over het leven, over God en met ons hart luisteren naar wat Hij ons zeggen wil.

De wereld is bang geworden door de crisis die door een micro-organisme wordt veroorzaakt. Europe, waarin we zo zeker van onze welvaartsstaat zijn, komt op een totaal onverwachte manier plotseling in een crisis terecht. Plots ervaren we onze kwetsbaarheid, we zijn kwetsbaar. Het is in deze tijd belangrijk om na te denken, ons in de aanwezigheid van God te plaatsen en naar een zinvol woord te zoeken. God is voorzienig en leidt de draad van de geschiedenis tot een succesvol einde. Niets gebeurt zonder dat Hij het toestaat, “dat God in alles het heil bevordert van die Hem liefhebben,” (Romeinen 8,28). Is dit micro-organisme, dit virus, ook een onderdeel van een voorzienigheid waarin we geroepen zijn om herboren te worden, om sterk te zijn, om de betekenis en wortel van ons leven te herontdekken, om te ervaren dat we aan de ene kant heel kwetsbaar zijn, dat we klein zijn, dat we niets zonder God zijn, maar dat we, samen met God, sterk mogen zijn?

Laten wij in deze onzekere tijd sterkte bij God vinden, wij kunnen voorlopig niet bij elkaar komen, maar toch mogen wij door het gebed met elkaar verbonden blijven. De kerken in onze regio zijn dicht voor openlijke vieringen maar toch zijn er momenten waar onze kerken open staan voor persoonlijk gebed, stilte, bezinning of het opsteken van een kaarsje:

De Goorn:

  • Iedere vrijdag avond van 19:00 tot 20:00 uur is de kerk open voor de stille aanbidding en persoonlijk gebed.
  • De Mariakapel op de begraafplaats is altijd open om een kaarsje op te steken.

Spierdijk:

  • Iedere dinsdagmiddag van 14:00 tot 16:00 uur de is de kerk open voor gebed en het opsteken van een kaarsje.
  • Iedere donderdagmiddag van 14:00 tot 16:00 uur de is de kerk open voor persoonlijk gebed en het opsteken van een kaarsje, aansluitend tussen 15:00 en 16:00 uur stille aanbidding.

Obdam:

  • Iedere donderdagmiddag van 14:00 tot 15:00 uur de is de kerk open voor de stille aanbidding, persoonlijk gebed.
  • De Mariakapel op de begraafplaats is altijd open om een kaarsje op te steken.

De Weere:

  • Iedere donderdagmiddag van 15:30 tot 16:30 uur is de kerk open voor stille aanbidding, gebed en het opsteken van een kaarsje.
  • Iedere zondag van 11:00 tot 12:00 is de kerk open voor persoonlijk gebed en het opsteken van een kaarsje.

Wognum:

  • Iedere zondag van 11:00 tot 12:00 is de kerk open voor persoonlijk gebed en en het opsteken van een kaarsje.

Nibbixwoud:

  • Iedere zondag van 11:00 tot 12:00 is de kerk open voor persoonlijk gebed en het opsteken van een kaarsje.

Graag wens ik U allen die dit leest sterkte en zegen toe in deze dagen. Dat onze gebeden en gedachten uit mogen gaan naar de zieken, naar al degenen die zich inzetten voor de zorg – artsen, verplegers, verzorgenden, ook mantelzorgers en anderen -, naar bestuurders die verantwoordelijkheid dragen voor onze veiligheid en gezondheid en moeilijke afwegingen moeten maken, naar mensen die vrezen voor hun baan of bedrijf en naar de zwakkeren in onze samenleving die extra gezondheidsrisico’s hebben bij besmetting met het Coronavirus. Laten we ook alle mensen die alleen staan niet vergeten; als je alleen bent, moet je ook de moeilijke gebeurtenissen die op je weg komen, vaak alleen verwerken. Laten we elkaar bijstaan zo goed als we kunnen. Laten wij met elkaar verbonden blijven door het gebed! We hopen en bidden dat deze besmettelijke ziekte spoedig zal worden teruggedrongen.

Met vriendelijke groeten,

Pastor Álvaro A. Rodríguez Luque

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *